نکاتي درباره پرورش انگور (مو)2
/**/
تاثـــــــیر مـــــــــواد تنـــــــظیم کننده رشد بر انگـــــــــــور
استفاده از هورمون های گیاهی به منظور بالا بردن میزان محصول و کیفیت انگور از ۲۰ سال پیش اغاز شده است.۴هورمون موثر بر انگور از بین هورمون های ازمایش شده:
الف)این گروه در صورتی که با غلظت معین و در زمان مشخص به کار روند اثری شبیه حلقه برداری دارند و اگر همزمان با حلقه برداری صورت گیرد اثر ان تشدید میشود که شامل از گروه اکسین ها اسیدکلروفتوکسی استیک از گروه بازدارنده ها کلرواتیل تری متیل امینیوم کلراید از گروه ویبریلین اسید ویبریلیک
ب)از گروه اتیلن اتفن که باعث تسریع در رسیدن حبه ها و ایجاد رنگ در حبه میشود
حلـــــــــقه بــــــــرداری انـــــــگور
عبارتست از برداشتن یک لایه پوست درخت و یا زخم کردن ان باعث بالابردن باردهی و کیفیت انگور میشود.قطر این لایه حدود ۲ میلیمتر و کلفتی ان به ضخامت پوست بدون صدمه زدن به چوب میباشد.حلقه برداری بر روی شاخه نازکتر به علت تاخیر در ترمیم زخم و مشکل بودن عمل توصیه نمیشود.اثر حلقه برداری بر روی تنه در تمام گیاه ظاهر میشود اما اگر بر روی بازو انجام شود فقط همان بازو تحت تاثیر قرار میگیرد. در حلقه برداری پوست تنه باید به طور کامل برداشته شود به طوری که رابطه پوست بالا با پایین به طور کامل قطع شود.اثر انی حلقه برداری این است که مانع جریان شیره پرورده از پایین به بالا میشود . مواد خامی که توسط ریشه جذب میشود و از طریق اوند چوبی بالا میرود در برگ به شیره پرورده تبدیل شده و در مسیر برگشت که از طریق اوند ابکش صورت میگیرد به مانع برخورد کرده و در بالای محل زخم انباشته میشود.در اثر این فرایند قند و هورمون های گیاهی و نشاسته بیشتری به قسمت بالای زخم میرسد.
زخم را به گونه ای باید ایجاد کرد تا سریع التیام پذیرد یعنی قطر حلقه نباید زیادتر از ۲تا۳ میلمتر باشد در غیر اینصورت مدت زیادی برای بهبودی زخم لازم است و ممکن است درخت ضعیف یا خشک شود.به طور معمول ۱یا ۲ماه بعد زخم توسط لایه زاینده التیام پذیرد.
اهــــــــــــــداف حـــــــلقــــــــه برداری
۱/بالا بردن درصد به میوه نشستن گیاه به عبارتی جلوگیری از ریزش گل:زمان انجام چند روز پیش از ظهور گلها یا پس از دوران گلدهی.پس از انکه ریزش طبیعی شروع شد اثری ندارد.
۲/بزرگ شدن جبه:زمان انجام باید با بزرگ شدن حبه ها همزمان باشد این زمان نمی پس از ریزش طبیعی گلهاست.
۳/تسریع در رسیدن میوه:در اوایل دوره رسیدن حبه ها یعنی هنگامی که انباشت مواد قندی اغاز شده
از چاقوی دولبه گوناگونی استفاده میشود.برای انجام حلقه برداری چاقو دولبه را در پوست تنه فرو کرده و حلقه وار به دور تنه میکشند به طوری که لایه از پوست به طور یکنواخت از تنه جدا شود.برای شاخه های نازکتر نوعی قیچی به شکل گازانبر که با قرار دادن شاخه بین لبه های ان و وارد اوردن فشار و چرخاندن ان پوست از شاخه جدا میشود قطر پوست نباید بیش از ۲ تا ۳ میلیمتر باشد و باید به طور کامل پوست جدا شود به طوری که رابطه بالا با پایین قطع شود و نباید چوب تنه جدا شود چرا که باعث از بین رفتن اوند چوبی شده و اب و مواد معدنی از ریشه بالا منتقل نمیشود.
هرس:
وقتیکه طول شاخه های درخت انگور بیش از حد باشد از قدرت ریشه ها برای رسانیدن مواد غذایی کاسته میشود لذا هرس سالیانه برای جلوگیری از طویل شدن بیش از اندازه درخت ضرورت دارد.مهمترین هرس های درخت انگور عبارتند از ۱/ هرس پاییزی:مستقیما پس از برداشت میوه ها صورت میگرد و در ان شاخه های که میوه داده اند در پاییز کوتاه میکنند.
۲/هرس اصلی:مهمترین هرس برای تمام درخت انگور بویژه برای شاخه اصلی که ادامه دهنده تنه درخت است در این هرس از ان مقداری که تنه امسال در روی شاخه اصلی رشد کرده ۵ تا ۶ جوانه و حداکثر ۸ جوانه را باقی گذاشته بقیه را بریده و حذف میکنند. در مورد شاخه های جانبی که خوب رشد کرده اند هم باز برای ان مقدار که امسال رشد کرده ۲ یا ۳ جوانه برای هر شاخه باقی گذاشته و بقیه را هرس میکنند تنها همین جوانه های باقیمانده روی تنه اصلی و شاخه های فرعی هستند که در بهار اینده رشد کرده و میوه میدهند. بهترین زمان هرس اصلی اذر دی و بهمن است مشروط بر اینکه زمان انجام ان هوای منطقه از ۸ درجه زیر صفر گرمتر باشد.این هرس نباید دیرتر انجام گیرد. در هرس زمستانی درخت انگور برخلاف هرس سایر میوه ها شاخه ها را بلافاصله از بالای جوانه نمیبرند بلکه حدود ۲ سانتیمتر بالای جوانه را هم باقی میگذارند در غیر اینصورت بالاترین جوانه خشک میشود.
۳/هرس فرم دادن:تنها در نهالهایی که تازه کشت شده اند در سالهای اول و دوم انجام میگیرد. لذا در بهار برای نهال تنها ۳ جوانه باقی میگذارند پس از اینکه جوانه ها رشد کردند و طول یکی از شاخه ها به ۲۰ سانتیمتر رسید ان را به عنوان تنه اصلی پذیرفته و شاخه های دیگر را از ته میبرند. در صورت لزوم سال بعد نیز به شاخه اصلی اجازه رشد داده و شاخه های جانبی را که در ارتفاع نمتر از ۵۰ سانتیمتر رشد کرده اند قطع میکنند.بدین وسیله درختان انگور به ارتفاع ۵/۱تا۲ متر ایجاد می کنند.
۴/هرس برگ:این هرس فقط در درختان انگور کوتاه قد(۵/۱تا۲متر)و در اواخر بهار صورت میگیرد. در این هرس تنها برگهای زیادی که مانع تابش مستفیم نور خورشید به خوشه های انگور قسمت میانی تاج درخت میشوند با دست چیده و دور می اندازند.
بیماریها و افات:بیماری های درخت انگور به ۳ دسته حیوانی قارچی و ویروسی تقسیم میشوند.انگلهای حیوانی که مهمترین ان شپشک مو است که هم ریشه و هم برگ ها را الوده میکند که برای مبارزه با ان بیشتر از سموم سیستیک استفاده میکنند. انگلهای قارچی که میتوان ار کپک خاکستری نام برد که در درجه اول به حبه های انگور و سپس به برگ و چوب انگور حمله میکند.اسپور ان روی چوب درخت انگور تمام سال زنده مانده و به محض مساعد شدن محیط فعالیت مجدد خود را از سر میگیرد ــــ سفیدک دروغی که روی برگ مو به صورت لکه سفید کوچکی به قطر تقریبی ۱ سانتی متر ظاهر شده و کم کم زرد و مثل روغن یا شیشه قابل عبور نور میشود. ــــ سفیدک حقیقی که به محض سر اوردن گیاه از خاک میتواند انرا الوده کند به صورت پودری سفیدرنگ در سطح برگهای جوان ظاهر شده و مانع رشد ان میشود و اندکی بعد گیاه به دور خودش میپیچد.بر ضد همه بیماری های قارچی میتوان با قارچکش های گوگرددار مبارزه نمود.کمبود عناص کافی البته کمبود برخی عناصر معدنی نیز ظاهری شبیه به بیماری به برگ میدهد که با حل کردن عناصر مورد نظر در اب و استفاده به عنوان کود برگی روی درختان و برگهایشان علائم فوق را از بین برد.
کاشت انگور
در پاییز و پیش از کاشتن نهالهای انگور نخست روی زمین کودهای معدنی و الی را به مقدار لازم ریخته انگاه با یک شخم عمیق انها را به زیر خاک میفرستند.سپس زمین را به صورت جوی پشته در می اورند نهالها را روی پشته و کنار جوی کاشته میشود.هنگام کاشت چاله ها را به عمق حدود ۵۰cm کنده نهالها را در انها می کارند چاله که در انها نهال کاشته میشود به صورت ۵۰*۵۰کنده و داخل انها مقداری کمپوست کهنه و فسفر و اهک میریزند این مواد برای رشد نهالها مفیدند ولی نباید زیاده روی نمود که نهالها صدمه دیده و ریشه هایشان بسوزد در باغهای بزرگ نهالها را با فاصله ۱۲۰ تا ۱۵۰ سانتی متر از یکدیگر میکارند و بر روی سیم میبندند.
بهترین زمان برای کاشت نهال اوایل بهار یعنی پیش از باز شدن جوانه هاست. نهال را طوری میکارند که حداقل ۲جوانه اش داخل خاک مانده ولی سرشان حدود ۵ سانتیمتر خارج از خاک باشد و سپس چاله ها را با مخلوطی از خاک و کود پر کرده سر نهالها را حدود ۱سانتیمتر میبرند.پس از اتمام خاک ریزی خاکهای اطراف نهال را به شدت فشار میدهند و به دنبال ان به شدت ابیاری میکنند.کودها را همه ساله باید به نهال داد ولی نه در کنار گیاه یا در سطح چاله های قبلی بلکه در فاصله ای متناسب با رشد ریشه هایشان و دور از تنه.
بعد از رفع خطر سرمای بهار و کمی پیش از باز شدن جوانه ها بدون توجه به ارتفاعی که نهال رسیده انرا از بالای جوانه سوم میبرند به طوری که برای نهال ۳جوانه باقی بماند در بهار یا تابستان پس از انکه جوانه ها رشد کردند به محض اینکه یکی از انها به ۲۰سانتیمتر رسید دو جوانه دیگر را از ته هرس میکنند و جوانه ۲۰ سانتی متری را یه عنوان شاخه اصلی بحساب اورده و به قیم مبندند.در اواخر پاییز شاخه اصلی را به ۶ جوانه میرسانند و شاخه های دیگر را هرکدام به ۲جوانه محدود میکنند.این هرس باید همه ساله به همین ترتیب تکرار شود تا شاخه اصلی درازای مورد نظر برسد.
هرگاه نهال از بازار خریداری شده باشد انرا تا ۲۴ ساعت داخل اب میخوابانند به طوریکه اب انها را خوب بپوشاند. سپس ان را بیرون اورده یکساعت در هوای ازاد گذاشته سپس فورا انها را در محل اصلی به روش بالا کاشته و اب فراوان میدهند.
کـــــــــــــــودهای مورد نــــــــیاز انــــــــــــگور
الف)کودهای معدنی:ازت برای کوددهی باغهای انگور استفاده میشود که میتوان به عنوان کودبرگی با غلطت ۱درصد هم داد.زیاده روی در دادن کودهای ازته اثرات منفی در رشد دارد که مهمترین انها عبارتند از رشد بیش از حد و بهم زدن رشد طبیعی گلها ودر نتیجه کم شدن محصول و حساسیت گیاه در مقابل سرمای زمستان.
فسفر به عنوان کود فسفره از سوپر فسفات استفاده میشود که در اب محلول است.
پتاسیم:برای ساختن ساختمان برگها و چوبی و سخت شدن شاخه بویژه ساقه ها و همچنین برای رسیدن شاخه های انگور وجودش لازم است.
منیزیم:یکی از کودهای اصلی مورد نیاز است وجودش در برگها برای ساختن کلروفیل و در نتیجه جذب co2 از هوا وتبدیل ان به قند ضروری است و معمولا به صورت سولفات منیزیم به زمین داده شده که براحتی در اب حل میشود.
کلسیم:از کودهایی است که انگور شدیدا به ان وابسته است و باید همه ساله به مقدار لازم به باغهای انگور داد
ب)کودهای الی:ار لحاظ مواد غذایی در درجه دوم اهمیت قرار دارند مهمترین تاثیر انها بر روی خاک بهتر کردن خواص فیزیکی است که از راهای زیر انجام میشود:۱/بهتر کردن ساختمان بافت خاک ۲/فعال کردن میکروارگانیسم خاک ۳/تنظیم نسبت اب به هوا در داخل خلل و فرج خاک.
مقدار کود مورد نیاز جهت درختان بارده به قرار زیر است:اوره۵۰۰کیلوگرم در هکتار سوپر فسفات ۵۰۰کیلوگرم در هکتار کود حیوانی۳۰تن در هکتار برای درختانی که در حال حداکثر میوه دادن هستند۲۵۰ کیلو سولفات پتاسیم در سال میباشد
کود الی را معمولا در پاییز یا زمستان یکباره میدهند کودهای معدنی را نباید یکباره داد.انها را میتوان در ۳بار هر دفعه به فاصله ۲ماه به زمین داد.کود ازته را از اول شهریور نباید به تاکستانها داد چون باعث ادامه رشد و در نتیجه نارس ماندن چوب درختها میشود.
منبع :http://horti.ir
