علائم شناسی بیماری نواری باکتریایی برگی گندم بیماری نواری باکتریایی برگی یکی ازبیماری‎های مهم گندم دردنیا محسوب می شود. این بیماری به‎وسیله باکتری Xanthomonastranslucens ایجاد می‎شود. بوته های آلوده دو تیپ علائم مجزا نشان می دهند.ظهور زخم و علائم بیماری روی برگ ها به‎صورت لكه ‏ها یا نوارهای ریز، نیمه‎شفاف و آب‎سوخته است که سپس به لكه‏های کشیده قهوه‎ای شفاف (در گندم) و نوارهای شفاف محدود به رگبرگ‎ها (در جو) تبدیل‎می‏شود. بسیاری از زخم‎ها از نوک برگ شروع‎شده، به‎سمت پایین گسترش‎می‎یابند اما این الگو معمولاً در شرایط نیمه‎گرمسیری مشاهده‎نمی‎شود. در این مناطق علائم اغلب وسط برگ، جایی که شبنم صبحگاهی مدت بیشتری می‎ماند، دیده‎می‎شود. لکه های نواری روی سطح برگ به صورت زخم های آبسوخته ظاهر می شوند که در صورت وجود رطوبت بالا این لکه های نواری به سرعت به صورت موازی با رگبرگ ها توسعه می یابند و منجر به کلروز و نهایتاً نکروز برگها می شوند. در شرایط خشک یا در میزبانهایی با حساسیت کمتر این نوارها کوچک باقی می مانند. همچنین در شرایط خشک ترشحات باکتری به صورت گرانول های زرد رنگ خشک می شوند. ممکن است علائم بیماری‏ به سمت غلاف برگ پیشروی و در نهایت آلودگی به ساقه‏ها نیز سرایت‎کند. در این صورت به‎سبب وجود ترشحات چسبنده باكتری در منطقه غلاف، امكان رشد طبیعی ساقه‎ها فراهم‎نخواهد‎شد و این امر باعث پیچیدگی و بد‎شکلی ساقه می‏شود. در شرایط مرطوب، قطرات شیری رنگی از ترشحات باكتری بر سطح برگ‎ها نیز ظاهر‎می‏شود (شکل 1).ظهور علائم روی سنبله‏ ها یا گردن سنبله تیپ دوم علائم بیماری است که در این صورت بیماری لكه سیاه، كاه سیاه یا سوختگی سیاه پوشینه (Black chaff) معرفی می‏شود. در این شرایط به دلیل ظهور خطوط طولی آبسوخته و در مراحل پیشرفته تر ارغوانی تا سیاه روی پوشینه‎ها و لماها، بیماری به سهولت قابل تشخیص خواهد بود. ممکن است محور سنبله، پوشه و ریشک‎ها نیز آلوده‎شوند. علائم در گندم بسته به شرایط محیطی، رقم و شدت بیماری متفاوت است. شکل 2-آلودگی سنبله و گردن سنبله به بیماری نواری باکتریایی برگ گندم

مدیریت بیماری
باكتری عامل این بیماری می‏تواند از طریق بذر آلوده، باد، باران، بقایای گیاهی، میزبان‎های ثانویه، حشراتی مانند تریپس و شته و نیز از طریق خاك از نقطه‏ای به نقطه دیگر یااز سالی به سال دیگر منتقل‎شود.بقایای گیاهی، میزبان‎های تناوبی و خاک مهم‎ترین منابع اصلی زادمایه اولیه هستند. باکتری بذر را هم آلوده‎می‎کند. با این‎که نرخ انتقال با بذر پایین است ولی بذر منبع مهمی برای گسترش زادمایه اولیه به مناطق پاک است.
راه‎کارهای اصلی مدیریت بیماری نواری باکتریایی شامل استفاده از بذر گواهی‎شده و تولید بذر در مناطق عاری از بیماری، تناوب زراعی و از بین بردن منابع گیاهی آلوده است